بدون هیچ شناسنامه

از دیروز تا حالا توی وبلاگ هایی که برام کامنت گذاشتن دنبال هویت می گردم , اما دریغ !
ظاهرا من و ما و ماهای دیگه هنوز به قانون اندرونی ایمان داریم .
هنوز هویت هامون از جنس دستایی یه که جلوی این و اون , روزی هزار بار به چادر و روسری هامون میره .
هنوز هویت هامون الف.س , ن.ک , ز.ی و... است, مقطع و نصفه نیمه .
هنوز هویت هامون تنها یک اشاره ست : خانومی , خودم , من . بدون هیچ شناسنامه .
هنوز
هنوز
هنوز
حالاست که خوب معنی جمله معروف شکسپیر رو می فهمم.
بودن یا نبودن , مسئله این است.

/ 0 نظر / 4 بازدید