مامان

مامان : کیه ؟
من (در حالی که گوشی تلفن دستمه با بی حوصلگی و برای از سر باز کردن) : دوستم .

[یک ساعت بعد]
مامان : این دوستت کی بود ؟
من : همکلاسیم.
مامان : خب بگو همکلاسیم، چرا می گی دوستم ؟
من : ___
مامان : آدم که با پسر دوست نمیشه ...
من : ___
مامان : [........]
من : ___
مامان : [..............]
مامان : [..................]
مامان : [.........]

گفته های "مامان" حرف های تازه و حتی عجیبی نیست ... و دیگر آنقدر تکراری شده و آنقدر با من مانوس، که شاید دیگر حتی ناراحت کننده هم نیست !
ولی خودمانیم در این جمله ی مامان، نکته ی امیدوار کننده ی ظریفی بود : آدم که با پسر دوست نمیشه ...
  : برای یک بار هم که شده، جماعت مونث و فقط هم جماعت مونث، "آدم" فرض شده اند ...


/ 0 نظر / 2 بازدید